Łowienie na robaka to chyba najbardziej oczywisty sposób kuszenia białej ryby (i nie tylko!). W masowej kulturze obraz wędkarza jest niemal nierozerwalnie połączony z „glizdą” na haczyku. My jednak wiemy, że robak, mówiąc górnolotnie, niejedno ma imię. Dżdżownica to dopiero początek. Sprawdźmy, jakie „mięsne” rarytasy możemy zaserwować rybom – jest tego naprawdę sporo! Łowienie na robaka Skusimy na nie każdą rybę spokojnego żeru, a także wiele drapieżników. Niejeden okoń czy nawet szczupak połasi się na pęczek dżdżownic, a rosówki są cenioną przynętą na sumy i węgorze. Bywają dni, że sandacz wzgardzi martwą rybką i trafimy w jego gusta właśnie przy pomocy tych uniwersalnych robaków. Jeśli chodzi o dobór dżdżownicy do gatunku ryby, liczy się w zasadzie tylko rozmiar. Im większe okazy chcemy łowić, tym większe robaki zakładamy na hak. Tak więc do łowienia drobnicy, jak płocie czy ukleje, wystarczy najmniejsza dżdżownica lub jej kawałek. Na suma nie od rzeczy będzie pęczek kilku rosówek. Dżdżownice Na świecie żyje kilkaset gatunków dżdżownic. Te, które zakładamy na haczyk, to zwykle osobniki kilkucentymetrowe (dłuższe, rosówki, omówimy za chwilę). Robaki te są traktowane najczęściej jako przynęta awaryjna, którą można zdobyć niemal wszędzie, może z wyjątkiem morskiej plaży. Te, które wykopujemy z ziemi, są zwykle szaro-różowe – takie najzwyklejsze „glizdy”. Jeśli zależy nam na czymś bardziej atrakcyjnym, warto poszukać miejsc z żyzną glebą, najlepiej z tzw. próchnicą, lub innych, w których rozkłada się dużo szczątków drewna, liści, trawy itp. Tam robaki są dużo lepiej odżywione, ich kolor jest intensywny, czerwony. Są jędrne, dzięki czemu lepiej trzymają się haczyka, a i żywotnością przewyższają swoje szare kuzynki. Porównanie „zwykłej” dżdżownicy i robaka z żyznej ziemi: By mieć stały dostęp do zdecydowanie bardziej kuszących „czerwonych”, warto założyć kompostownik – większy lub mniejszy zbiornik o szczelnych ścianach i otwartym dnie (może być wkopany w ziemię), do którego będziemy wrzucać domowe resztki jedzenia, obierki po warzywach i inne organiczne odpady. W takim miejscu szybko wytworzą się idealne warunki dla tych robaków – można poczekać aż same się tam pojawią, albo wpuścić do kompostownika kilkanaście sztuk, jeśli takimi dysponujemy. Mnożą się bardzo szybko i w krótkim czasie zapewnią nam darmową wędkarską spiżarnię na cały sezon. Wędkarz dla idealnej przynęty jest w stanie zrobić wiele, także przegrzebać kilka krowich placków w poszukiwaniu gnojaków. To kolejny, umowny „gatunek” dżdżownic. Gnojaki, podobne do robaków kompostowych, są intensywnie czerwone, dorodne i bardzo żwawe, a do tego mają ten niepowtarzalny aromat, który o dziwo odpowiada wielu gatunkom ryb. Dżdżownice można przechowywać nawet kilka miesięcy. Najlepiej, aby były wszystkie razem, w drewnianej skrzynce wypełnionej żyzną ziemią, którą trzeba postawić w ciemnym, chłodnym miejscu, np. w piwnicy czy garażu. W ten sposób zapewniamy sobie dostęp do świeżej przynęty nawet zimą. Rosówki Łowienie na robaka - rosówka Rosówki – któż o nich nie słyszał, choć nie każdy na nie łowił. Długie i grube, zbierane nocą na mokrym trawniku, uchodzą za dość ekskluzywną przynętę na wybrane gatunki ryb, takie jak karp, węgorz czy sum. Sekret rosówki tkwi w jej rozmiarze – od kilkunastu do ponad dwudziestu cm. To dlatego działa tak selektywnie, choć zawzięta drobnica, jak to drobnica, może obskubać nawet taką przynętę. Robaki te wymagają szczególnego traktowania, ponieważ są dość delikatne i łatwo im zaszkodzić. W pudełku przechowujemy je krótko, najlepiej kilka-kilkanaście godzin. Im dłużej, tym gorzej dla ich wyglądu i żywotności. Pojemnik powinien być wysłany świeżą trawą, którą warto wymieniać od czasu do czasu, żeby zachować dobrą kondycję robaków. Rosówki nie tolerują towarzystwa innych robaków ani ciasnoty – w złych warunkach szybko giną. Pijawki Łowienie na robaka - pijawka Jak już było wyżej wspomniane, na dżdżownicach świat się nie kończy. Kolejną bardzo ciekawą przynętą są pijawki. Te odrażające dla wielu osób pasożyty są naprawdę skuteczną przynętą na duże ryby – sumy, karpie, leszcze, a w rzece także brzany i klenie. Lista gatunków, gotowych skusić się na pijawkę, jest oczywiście otwarta – nigdy do końca nie wiadomo, co w danym dniu weźmie nam na taki smakołyk. Zaletami pijawek są: duży rozmiar, twarda skórka i żywotność. Te cechy utrudniają objadanie przynęty przez drobnicę, możemy więc spokojnie czekać na branie czegoś porządnego. Pijawki zbieramy pośród gęstej roślinności przy brzegu zbiornika wodnego. W bagnistym terenie można spotkać je także na mokrej ziemi – nie potrzebują stałego przebywania w wodzie i mogą się przemieszczać na spore odległości. Pędraki Łowienie na robaka - pędrak Niejeden z nas, widząc w świeżo rozkopanej ziemi tę dorodną larwę majowego chrabąszcza, pomyślał o założeniu jej na hak. To bardzo dobry pomysł, bo wiosną (kiedy właśnie jest sezon na pędraki) ryby wprost szaleją za pożywnymi, mięsnymi przynętami. Można na nie złowić praktycznie wszystko, co ma na tyle duży pysk, by zmieścić w nim pędraka – od grubych płoci po karpie, a nawet okonie. Larwy te są dość delikatne, dlatego trzeba uważać, by podczas dalekich rzutów nie spadały z haczyka. W tym celu zahaczamy je za grzbiet na wysokości odnóży, gdzie skórka jest najtwardsza. Pędraki zbieramy w suchej ziemi, pod korzeniami roślin, gdzie żerują. Dobry sposób na pozyskanie ich w większej ilości to spenetrowanie świeżo zaoranego pola – każdy rolnik będzie wdzięczny za ograniczenie ilości tych szkodników w jego ziemi. Przechowujemy je w chłodnym miejscu, najlepiej w lodówce, w sypkiej, ale nie zupełnie suchej ziemi, osłonięte od światła. Ciąg dalszy nastąpi! W następnej części artykułu przyjrzymy się innym haczykowym robakom, a będą to: idealne na zimę komosiaki, świetnie zakamuflowane larwy chruścików, drogocenna ochotka i popularne „białe” w różnych odsłonach. Zahaczymy też o temat dorosłych owadów, które nadają się na przynętę, ze sławnym turkuciem podjadkiem na czele. Łowienie na robaka to szeroki temat!